بیماری های بادمجان

 

بیماری پروانه میوه خوار بادمجان

 

خسارت در اثر فعالیت تغذیه ای لاروهای پروانه میوه خوار بادمجان بر روی گیاه بادمجان ایجاد می گردد. در بهار، ماده ها تخم های مایل به سفید را به صورت تکی یا گروهی در قسمت زیرین برگها، روی ساقه ها، جوانه های گل یا پایه میوه می گذراند. لاروها پس از 3 تا 5 روز از تخم خارج می شوند و معمولا مستقیما در میوه سوراخ ایجاد می کنند. لاروهای رشد یافته تنومند، صورتی رنگ و با سر قهوه ای هستند. وقتی تغذیه کامل می شود شفیره شدن در پیله خاکستری و سفت بافته شده بر روی ساقه ها، شاخه های خشک شده یا در بین برگ های افتاده، رخ می دهد. مرحله شفیرگی 6 تا 8 روز طول می کشد و پس از آن بالغ ها ظاهر می شوند. پروانه های بالغ دو تا پنج روز زندگی می کنند و چرخه زندگی را بسته به شرایط محیطی به پایان می رسانند که بین 21 تا 43 روز طول می کشد. این آفت در طول یک سال، حداکثر پنج نسل همپوشان در مرحله فعال خود می توانند داشته باشند. در زمستان لاروها در داخل خاک به خواب زمستانی می روند. این آفت از بسیاری از گیاهان دیگر مانند گوجه فرنگی و سیب زمینی تغذیه می کند.

 

روش های کنترل بیماری

چندین انگل از لاروهای این آفت تغذیه می کنند. زنبور Eriborus siniccus از دشمنان طبیعی این آفت است که به صورت پارازیتوئید داخلی عمل می کند. عصاره هسته دانه چریش 5 درصد یا اسپینوساد نیز می تواند در میوه های آلوده استفاده شود. کنترل تلفیقی با رویکرد پیشگیرانه به همراه کنترل بیولوژیک را همیشه در نظر داشته باشید. حشره کش های فن والریت 20% و دلتامترین 5/2 % به میزان 7/0 تا 1 لیتر در هکتار، دیازینون 60% به میزان 2 لیتر در هزار، کلرپیریفوس 8/40 % و مالاتیون 57% به میزان 2 تا 5/2 لیتر در هزار در کنترل آفت بسیار موثر بوده است. سمپاشی باید زمانی صورت گیرد که لاروهای سن یک در روی ساقه سرگردان هستند و به عبارتی تخم ها باز شده اند.

 

روش های جلوگیری از بیماری

 

پژمردگی ورتیسلیومی

 

عامل بیماری قارچ می باشد، که این قارچ ها از طریق ریشه ها یا زخم های موجود در پوست وارد بافت آوندی گیاه می شوند. با ورود آنها به داخل گیاه یا درخت به سرعت رشد کرده و مانع انتقال آب و مواد مغذی در گیاه می شوند. در نتیجه گیاه پژمرده شده و پژمردگی در قسمت های هوایی مشاهده می شود. در مراحل بعدی بیماری، در داخل ساقه ها و یا شاخه ها رگه های تیره رنگی ایجاد می شود. این قارچ ها می توانند به مدت چند سال در یک منطقه زنده بمانند.

 

روش های کنترل بیماری

سموم بیولوژیک حاوی استریپتومیس در چرخه زندگی عامل این بیماری اختلال ایجاد کرده و در نتیجه می تواند از پیشرفت بیماری جلوگیری کند. کاربرد قارچکش بیولوژیک حاوی قارچ آنتاگونیست در کنترل بیماری پژمردگی ورتیسلیومی پنبه موثر بوده است. کنترل تلفیقی با رویکرد پیشگیرانه به همراه کنترل بیولوژیک را همیشه در نظر داشته باشید. قارچکش موثر در کنترل بیماری پژمردگی ورتیسلیومی در گیاهان پنبه، یونجه، بادام زمینی، بادمجان و گوجه فرنگی توسط سازمان حفظ نباتات معرفی نشده است. ضدعفونی خاک با مواد تدخینی و آفتاب دهی در کاهش بیماری پژمردگی ورتیسیلیومی موثر بوده است.

 

کنه تار عنکبوتی

 

تغیه کنه های تار عنکبوتی باعث ایجاد نقاط سفید مایل به زرد در سطح بالایی برگ ها می شود. تخم های این حشره به سطح زیرین برگ ها چسبیده هستند. کنه های تار عنکبوتی در زیر برگ ها هستند و درون پیله های تنیده شده تار مانند زندگی می کنند. با پیشرفت آلودگی، ابتدا برگ ها برنزه یا نقره ای شده و سپس حالت شکننده پیدا می کنند و بین رگبرگ ها پارگی هایی ایجاد شده و نهایتا برگ ها می ریزند. کنه ها با تنیدن تارهای خود می توانند کل سطوح گیاه را بپوشاند. نوک سرشاخه ها حالت کچلی پیدا می کند و شاخه های جانبی شروع به رشد می کنند. در صورت خسارت شدید، کیفیت و کمیت میوه ها کاهش پیدا می کند.

 

روش های کنترل بیماری

در سطوح کوچک، کنه ها را به آسانی از سطح برگ ها پاک کرده و برگ های آلوده را جدا کنید. اسپری کردن ترکیباتی مانند روغن های کلزا، ریحان، سویا و روغن نیم بر روی سطح برگ ها می تواند جمعیت کنه تار عنکبوتی را کاهش دهد. همچنین استفاده از محلول های چای سیر، گزنه آسیاب شده یا محلول های حشره کش صابونی نیز می تواند جمعیت این آفت را کنترل کند. در سطح مزرعه شستشوی درختان با آب خالص و با فشار مشخص به صورتی که تمام سطح درختان را به طور کامل شسته شود در کنترل آفت موثر می باشد. همچنین استفاده از صابون های محلول پاشی نیز در کنترل کنه تار عنکبوتی قابل توصیه می باشد.

کنترل تلفیقی با رویکرد پیشگیرانه به همراه کنترل بیولوژیک را همیشه در نظر داشته باشید. مبارزه با کنه های تار عنکبوتی با استفاده از کنه کش ها بسیار دشوار است زیرا اکثر جمعیت آنها بعد از یک سال استفاده از سموم نسبت به آن مقاومت نشان می دهند. از سمومی استفاده کنید که به جمعیت های شکارگران آسیبی نرساند.

 

اقدامات لازم جهت جلوگیری از بیماری